ANTOLOJİ KAYIT FORMU
Eser Adı: Kapına Geldim
Şair / Ozan: Muharrem AYRANCI
Eser Kayıt No: MA-2026-0514
Kayıt Tarihi: 16.05.2026
1. BÖLÜM (Male Voice) Yıllarca ben seni aradım durdum,
Yollara bakmaktan hayaller kurdum.
Hasretinle her gün kendimi vurdum,
Neredeydin zalim, neden gelmedin?
NAKARAT (Female Voice) Özür dilerim yar, çok pişmanım ben,
Ayrılık kışında üşüdüm erken.
Kaderin ağından çıkıp varmadım,
Çok pişmanım sevdam, kapına geldim.
Kapına geldim 2. BÖLÜM (Male Voice) Ben burada yanarken sen aramadın,
Kanayan yaramı gelip sarmadın.
Muharrem Ayrancı, biter mi acı?
Neden aramadın, nerede kaldın?
NAKARAT (Female Voice) Özür dilerim yar, çok pişmanım ben,
Ayrılık kışında üşüdüm erken.
Kaderin ağından çıkıp varmadım,
Çok pişmanım sevdam, kapına geldim.
Kapına geldim BİTİŞ (OUTRO) / KONUŞMA (Male Voice) (Müzik hafifler, bağlama ağlar) (Derin, yorgun ve geri dönüşü olmayan bir hakikatle)
"Bak... Şimdi kapıma gelmiş "pişmanım" diyorsun. Yıllar geçti, ömür bitti.
Sen kadere bu yazıyı bizzat kendi ellerinle yazdırdın.
Hasretin kalbimde bir sancı, adın ise artık dertli bir türkü oldu.
Geç kaldın be vefasız... Çok geç kaldın."
Muharrem Ayrancı 2Kayıt Tarihi : 16.05.2026 23:08:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu eser; yıllarca yolları gözleyen sitemkar bir erkek sesi ile vaktinde gelmeyip ömür bittikten sonra kapıya dayanan pişman bir kadın sesinin, bir bağlama feryadında buluştuğu liyakatli bir düettir. Şair, hasret ateşiyle kendi sinesini vururken, kanayan yaralarını sarmayan vefasızın yokluğunda geçen yılları bir ömür törpüsü olarak nitelendirir. Ayrılık kışında üşüyüp kaderin ağından sıyrılamadığını söyleyerek af dileyen sığınmacı ruha karşı, ozanın dürüst özü sarsılmaz bir duruş sergiler. Çünkü bu acı hikâyeyi ve bu ayrılık yazısını zamanında karşı taraf kendi elleriyle yazmıştır. Bitiş bölümünde yükselen o vakur ses, son pişmanlığın fani ömre fayda etmeyeceğinin kesin ilanıdır. Nakarattan süzülen beş heceli o buruk mühürle şair; ne kadar pişman olunursa olunsun ve ne kadar büyük bir teslimiyetle "Kapına geldim" denilirse denilsin, geçen zamanın ve biten ömrün geriye gelmeyeceğini, her şey için artık çok geç kalındığını antolojiye bir ibret vesikası olarak nakşetmektedir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!