Kapıldı mahzun kalbim, yalan sözlere kandı
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı
Bu sevdadan geriye, bitmeyen acı kaldı
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı
Hasretin rüzgârıyla, savrulup uçtu külüm,
Açmadan solup gitti, dalımda gonca gülüm.
Ne teselli kâr eder, ne de biter bu zulüm,
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı.
Kaderin sinesine, kazılmış adın meğer
Beyhude geçti hayat, yaşıyorum derbeder,
O bakışlar dünyada, inan bir ömre değer,
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı.
Geceler dert ortağım, sabahlar benden uzak,
Kader mi ördü bilmem, her adımda bir tuzak?
Aşkın ateşten gömlek, her yanı birer mızrak,
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı.
Ne bir ışık görünür, ne de bir çıkış yolu,
Gözlerimin pınarı, yaşlarla geldi sonu
Gönlümün her köşesi, bin türlü keder dolu,
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı.
Yeminler unutuldu, vaatler kaldı dilde,
Savruldu tüm umutlar, meçhul uzak bir ilde.
Tükenmek bilmez sızım, kor ateş var içimde,
Viran olan şu gönlüm, ela gözlere yandı.
Fevzi Şahingöz
Kayıt Tarihi : 13.2.2026 16:29:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!