Şimdi o unutulmuş bir adada, güneşin batışını seyrediyor
Romalılardan kalma bir kilisenin girişini temizliyor saçlarıyla
İsa peygambere özeniyor, çarmıha geriyor kendini
Acı çekmeye dair ne varsa boğuyor gözyaşlarında tüm hüzünleri
Teni değişik, bakışları değişik, saçları karışık, gözünün kenarında ben olan tanımdığı bir kadına aşık oluyor
Aşık oldukça ağlıyor, ağladıkça, tek kişilik tiyatrosunda intiharının son repliklerini yazıyor.
İki nefes arası, iki nota arası, tüm yalanların ortasında, yüzünü tanımadığı şeytan düşleri çiziyor tuale
Ölümüm senden olur
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...
Devamını Oku
bilinsin
ne uçsuz bir kan akışı
ne buğusu kadehte rakının,
ela ve sonsuz bir teneşir uykusu
gözlerinin ağlamaklı bebeğine...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta