Şimdi o unutulmuş bir adada, güneşin batışını seyrediyor
Romalılardan kalma bir kilisenin girişini temizliyor saçlarıyla
İsa peygambere özeniyor, çarmıha geriyor kendini
Acı çekmeye dair ne varsa boğuyor gözyaşlarında tüm hüzünleri
Teni değişik, bakışları değişik, saçları karışık, gözünün kenarında ben olan tanımdığı bir kadına aşık oluyor
Aşık oldukça ağlıyor, ağladıkça, tek kişilik tiyatrosunda intiharının son repliklerini yazıyor.
İki nefes arası, iki nota arası, tüm yalanların ortasında, yüzünü tanımadığı şeytan düşleri çiziyor tuale
Her gün bu kadar güzel mi bu deniz?
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;
Devamını Oku
Böyle mi görünür gökyüzü her zaman?
Her zaman güzel mi bu kadar,
Bu eşya, bu pencere?
Değil,
Vallahi değil;




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta