Kapılar açıldı,
Ve bir bir kapandı kapılar;
Bir çocuk ağlıyordu kapalı kapıların ardında...
Umudunu yitirmişti çocuk
Ağlıyordu hıçkıra hıçkıra...
Anlamıştı çocuk tüm gerçekleri;
Biz ne zaman içsek,
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,
Devamını Oku
Köfte geç gelir
Ve oturur muhabbetin terkisine
Çıplak bir efkar sözcüğü
Biz ne zaman içsek,




Bazen okuduklarımda kendimi buluyor um
öylesine içten soluyorum ki o satırlar
beni benden koprıyor geçmişe dönük nevarsa saklı anılarda bir bir yaşatıyor yaşıyorum
bu değerli eserde ben kendimi buldum daldım gittim işte böyle kutlarım yazarı
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta