Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Dost şair, dizelerin vurgusundan sevdanın ve yaşamanın ne olduğun bir kez daha anlaşılıyor. Gecenin ikinci yarısı, deniz, kum, ve omzunuza yaslanan bir baş, bunun adı sevdalı bir andır, sizleri çok iyi anlıyorum. Yaşamak ve sevmek delicesine, sanki son nefesimizi aşk için verircesine. Başarılar, sevgiler...
rüzgar dalgalar şahit se o aşklara yaşaır unutulmadan böyle sevdalar kutlarım irfan bey
Bu şiir ile ilgili 12 tane yorum bulunmakta