Yalanım yok, yine bir gece yarısıydı.
Ağaçların ay ışığında boyun büktüğü,
Karanlığın insanlardan kaçtığı bir gündü.
Ansızın kapı çalındı,
Özgürlük kadar ufak olan kapı deliğinden baktım.
Köpekleriyle geldiler üstüme…
Coplarından, işkencelerinden değil;
çan eğrisi tersten işlemekte
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim
Devamını Oku
tümlüğe eksik zamanlara kucak;
kırka iki kala keşfim
bir dehliz, beynimin çıkmazında...
uzaktan bakan benim