bulutların içinden bir kapı görünür
şimdi yanlış odalara dolar kum,
artık atı başka ovalara sür;
geldi, geçti bir yalnızlık olduğum
aşklar belki çıkar gider kapıdan,
sesim eksik sanki epey zamandır
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta