Tükenir cümle ömür, sallandıkça saatlerde sarkaç;
Ceset bekler kabirler, doymaz, hep aç biilaç.
Deseler ki: "Durma; Sana kapanmış sineler içre bir kapı aç."
Açılır mı bilinmez, anahtar yitmiş, kilit yitmişe muhtaç.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta