Üzgün kızıl gökyüzü
Kızmış olmalı maviliklere
Anlaşılmaz ki nasıl bakar gözü
Geç kalınmış gitmişliklere
Ne bir çiçek yeşerir topraklarda
Nede zaman kokan bir ağaç
Herşey kaybolur oldu karanlıklarda
Zaman zamansız geldi sevgili çabuk kaç
Kapattım kapımı kalabalığa
Ne bir soru sordu yalnızlık
Nede bir üzüntü geç kalınmışlığa
Konuşmadım yıldızlarla baktım onlar benden kalabalık
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




ne zamanlar yeter bu aşkı anlatmaya
ne de hiç bir sitem kurtaramaz yılların kaybolup gidişini..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta