kapattım gün doguşlarımı,
günbatışlarım kaldı bana.
bir kagıt misali,
bir hayal perdesiydi sanki.
hep karanlıklarda görüyorum hayalini,
ıssız gecelerde asılı kalan gözlerimde,
bir çocuk aglaması uzaklardan,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta