Titrek, güçsüz ve amaçsız kelimeler…
Nerede o mutluyken eksik olmayan sesler?
Kimisi ateş gibiydi,
Ruhumu ısıtırken ömrümü eritti.
Kimisi sarmaşık gibiydi,
Gülleriyle sarhoş ederken dikenleriyle kanattı.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta