Şimdi sana benziyor sevgilim
Dokunduğum toprak, yaşadığım her iyilik
Irmak dediğin akar gider nerden geldi aklıma gözlerinin buğusu
Alev yalazı bir mısra olur saçlarını anlatır tüm korkularıma
Sesine yakın her bebek ağlayışı,
Kendime değil belki, çok üzülüyorum bu aralar ne olduğunu bilmeden
El açan dilencilerin ellerinde senin hatrın var,
Kimse bilmesin bütün dünyamı bağışladım,
Şimdi sana benziyor sevgilim
Duvaklı sonbahar sabahında gökyüzü
Az ötede oynaşan serçe, senin gibi değil belki
Mutlu mu masum mu adını koyamadım
Kaçıp gitmeye meyilli, ürkekliği daha samimi
Hep baharlarda yaşanmaz aşk, biraz esintisi olmalı
Sana benzemeyen bir şeyler var buralarda
Aslında anlatacağım çok şey de
Bir çocukluk, bir gençlik, hepsi koskoca bir sensizlik...
Şimdi sana benziyor sevgilim
Meneviş bahçesi geceler,
mahmur gün aydınlıkları yalnız gezişler
Ne olursa olsun
Fikrim, aklım, kalbim, ruhum
Hiçbirimiz sen olamıyoruz sevgilim
Kayıt Tarihi : 29.11.2025 22:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!