Tozlu rafların içinde kapanmış dosyayım
Sararmış yapraklarımla yıllardır yastayım
Kamburu çıkmış sırtımı dayadım duvara
Bir yığın eskimiş kitap yıkılmış başıma
En utangaç günlerimde ben sana açıldım
Sen öyle kızgın bakınca yerlere saçıldım
Gidecek başka yerim yok burada beklerim
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta