Hani evine girer kendini koltuğa atarsın
Sıkıntılar, dertler, felaketler kapının dışında kalmıştır
Orası senin evindir kendine geldiğin güç topladığın,
Ama bazen tam kafanı yastığa koymuşken
Bir telefon çalar derinden acı, acı
Fırlarsın yerinden bakarsın telefona
Açmaya korkarsın içine bir yangın düşerse gecenin yarısı
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Aniden isyan eder üzülürsün, ağlarsın
Toparlanır hazırlanır gidersin bazen cenazeye
Bazen hapishaneye ya da bir meydana
Bir ölüm sessizliğinde, kelepçe veya bir sedye içinde -----Hocam çok harika beğeniyle okudum içtenlikle şiirinizi ve sizi kutlarım saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta