Hani evine girer kendini koltuğa atarsın
Sıkıntılar, dertler, felaketler kapının dışında kalmıştır
Orası senin evindir kendine geldiğin güç topladığın,
Ama bazen tam kafanı yastığa koymuşken
Bir telefon çalar derinden acı, acı
Fırlarsın yerinden bakarsın telefona
Açmaya korkarsın içine bir yangın düşerse gecenin yarısı
Beni hor görme kardeşim
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende
Devamını Oku
Sen altınsın ben tunç muyum?
Aynı vardan var olmuşuz
Sen gümüşsün ben saç mıyım?
Ne var ise sende bende




Aniden isyan eder üzülürsün, ağlarsın
Toparlanır hazırlanır gidersin bazen cenazeye
Bazen hapishaneye ya da bir meydana
Bir ölüm sessizliğinde, kelepçe veya bir sedye içinde -----Hocam çok harika beğeniyle okudum içtenlikle şiirinizi ve sizi kutlarım saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta