Her geçen günün yorgunluğunda düşüncelerim
Bir matem havasında seni düşlerim
Yanlış anlaşılmaktan yalnızlığa sürüklenirken
Bir kaybediş perdesinde kapanır gözlerim
Heyhat vurgunluğun gözlerinde demlerin
Bilmem kaçıncı yenilişin arifesinde bekleyişim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta