Kapandı kapılar göremiyorum.
Gündüz mü gece mi bilemiyorum.
Zifiri karanlık dostuma eremiyorum.
Çaresizim dostlar gelemiyorum.
Sokaklar caddeler her yer karmaşa
Kadın erkek hep kapılmış telaşa.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dayıcım harika olmuş emeğine ,yüreğine sağlık.
Güzel anlamlı şiirinizi beğeniyle okudum.Emeğinizi ve yüreğinizi kutlarım.
Duygusuz duyarsız bu yol biter mi.
Yılanlar insafsız günler yiter mi.
Zehirler de bir gün geri teper mi.
Açılsın kapılar derman dilemiyorum.
Duyarlılığınız için tebrik ederim. Kaleminiz daim olsun. Selamlar.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta