kapalı havalarda kapatılsın sokaklar umutsuz insan istilasına.
sonra yasak edilsin gökyüzü,
sığınağını sapa yerde bırakmış serçelere.
ve bütün pencere kenarlarından toplatılsın çiçek vazoları;
birazdan düşecek yağmur aşkına
onu görmeye mani olmasın hiç bir şey diye, kederi vurup öldürelim.
görmüyor musunuz bir beton blok altına saklanmış
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta