kapadım kendimi bu geceler gibi karanlığa
içimdeki en değersiz yeri en değerli olanla çürüttüm
ne ağaçlar yandı bu yerde
ne topraklar çorak kaldı
hepsine kayıtsız kaldım
gözyaşlarıma gizledim acıları
berraktı fakat görülmezdi
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta