Gece susmuş ve giyinmiş karanlığı
Rüzgar hüzzam makamında,
Yakamozların derin bir iç çekişle ağladığı
Şahlanmış son çırpınışlar ayakta
Böyle bir geceyi sabahlıyorum.
Var olmanın dayanılmaz hafifliğini yaşıyorum.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta