Bir arpa boyu yol alamamak günün kaosunda.
O, bende bende.
Sessiz ağlamak, için için ağlamak.
Kederden, boğazını sıkan bir düğümle boğulmak.
Yudum suyun onda olduğunu bilip, uzanamamak.
İşte sessizlik!
Kesseler beni şu an canım acımazmış gibi.
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta