Bütün bu olanlar, yaşananlar
benim hatam bu kaos.
o yüzden bir an değil her an yaşamalı acıyı bu beden.
Erimeli, kemikleşinceye dek.
Görmeli işkencelerin en ağırını.
Ağlamalı bu gözler, kan çanağına dönmeli.
Lal olmalı bu dil, kopmalı hatta...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta