Kül rengi bir akşamdı gidişin
Hatırlarmısın bilmem; el sallayışın,
Bir lütuf,bir ihsan gibiydi.
O an anladım ki,sonrası yoktu,
Yoktu birlikteliğimiz.
Hasret sonsuz,vuslat imkansızdı,
O an anladım ki;
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Sevgili Tufan Bey, beğeniyle okuduğum bu hüzünlü şiir için sevgiler yüreğinize, kaleminize, emeğinize.
Kısa öz leziz keyif verici kocaman bir şiir anlatımı çok büyük ve anlamlı.. kutlarım yüreğinizi .. gönlünüz vuslatlara kalmadan hasretliğiniz bitmesini dilerim Sevgilerimle
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta