Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Karar kesin galiba.. İpler kopmuş olmalı, ya da ağır bir travma yaşanmış belki de...
Ama diyoruz işte... 'Unutmayacağım, sevgini hep taşıyacağım...' Bir iz.. Bir 'acı' mutlak kalacak.. Çare yok?
İçtendi, 'özeldi' yine.... Okumaktan etkilendiğimi bilmenizi isterim Nilüfer Hanım...
Kutluyorum... Elbet 'tam puan ve listem...'
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta