Sen benim şiirlerimi tanırsın yar!
Nasıl haykırır acısından?
Nasıl ayrılık kokar?
Gözlerinden fışkırır simsiyah kan.
Kalemim parmaklarımdan zorla kımıldar
Dikenli tellerde yürür gibi
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Sen benim şiirlerimi tanırsın yar!
Nasıl haykırır acısından?
Nasıl ayrılık kokar?
Gözlerinden fışkırır simsiyah kan.
Kalemim parmaklarımdan zorla kımıldar
Dikenli tellerde yürür gibi
Her kamçıda biraz daha parçalar
Ne kalemdir ne de şiir, benim hüznün sahibi
Yine karanlık yağmakta gökten
Karanlıklar içinde kanlı şiirler;
Gözleri kör eden sayfalar ve ben
Dizelerin koynuna gireriz beraber.
Sen benim şiirlerimi tanırsın yar!
Bak nasıl gülümsüyorlar bana;
Kimse vefalı çıkmadı şiirler kadar
Aşkın yaratılmasından bu yana
evet malesef kime vefalı değil bu dünya herşey yalan bir sevdalar gerçek derdik oda eskilerde kaldı eski sevgiler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta