Şafakla karardı günleri
Kana boyandı gönülleri
Doğan güne gülemedi
Morarmış yüzleri
Ölü gözlerinde garip bir çelişki
Yamru, yumru vücutlarında
Ölümün acı izleri
... ve nihayet gelip çattı
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi
Devamını Oku
Bir dilimi zehir zıkkım
Bir dilimi candan tatlı
Masallarla indi yere
Sebil oldu cümle hikâyelere
Kara kara kazanlarda kaynadi




Bir kurşun gölgesi, tenimde dilimde yüreğimde, bir kurşun gölgesi hissettiğim..delice bakışları güvercin yere düşerken..Ne diyim sana dostum..sağol...Canan Üçer
Boşuna ölmediler.
Yiğitce nasıl ölünebileceğini öğrettiler.
Kanı, kurşunu,ölümü ve de sevgiyi yazan kaleminiz hiç susmasın. Yaşar YILDIZ
Kan`i, kursunu, Ölümü yerginiz dogru.
Ama ölenleri de yeriyor sucluyor gibi bir duygu uyandirdi siiriniz bana. Ve bir celiskiyi duyumsatti. Yaniliyormuyum? Saygilarimla israfil YILDIZKAN
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta