önce yerli kabileleri
sonra hiroşima nagazaki
vietnam
afganistan
şimdi de ortadoğu
belki yarın anadolu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




'hafıza-i beşer, nisyan ile malüldür'... İnsanlar hep son perdeyi hatırlar. Nedenler hep unutulur. Nasrettin Hocamızın şikayet ettiği gibi; hırsızın hiç suçu olmaz nedense... Baştaki yerliler konusunda sonuna kadar haklısınız, ama diğerleri için biraz tarih araştırması yapmanızı öneririm. Kirli patateslerin yanında sözü edilen mazlum milletlerin kirli çamaşırları da çıkabilir... SAYGILAR
Tebrikler şiir çok anlamlı.Şiirce kalın
mükemmel harika bir şekilde kaleme alınmış.
candan kutlarım saygı ve sevgilerimle benden tam puan
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta