Kanlı Kar!
Bak yar bak, kalemim yine çıktı kınından,
Çıktıda ard arda dizilip, dökülüyor satırlar,
Bak, beklenmedik bir anda, yıkılmaktalar,
Gün ve gün yok olmakta, kaybolmaktalar,
Ne varsa içimdeki hayalle, olanca umutlar!
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta