1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Dur... bekle... tren geliyor,
Mutluluk treni.
Sevgi kaçmalara dayanmaz,
Biraz acı, biraz kansızlık,
Anemi, verem gibi,
Yaşanmışlıklar var çılgınca, kuralsızca
Aşkımızın uçsuzluğunda.
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta