1950- ve hala yaşıyorum ne tesadüf değil mi?
Dur... bekle... tren geliyor,
Mutluluk treni.
Sevgi kaçmalara dayanmaz,
Biraz acı, biraz kansızlık,
Anemi, verem gibi,
Yaşanmışlıklar var çılgınca, kuralsızca
Aşkımızın uçsuzluğunda.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta