Başı var, aklı yok; azmış kudurmuş, soysuz bir kalabalık var...
Onlar ki, ne okşanmaktan, ne höst'ten, ne çüş'ten, ne hoşt'tan anlar...
Huzurgâhta, sulh ve sükûn olgusunu, katledenler kahrolsun;
Durmaz, kan katar kan üstüne, çılgın başlar, bedbaht zamanlar...
Târihe, leşlerin salnâmesi diye geçecek bu olanlar...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Tarihe geçecekler geçmesine de ama Hitler gibi nefretle anılırken, geride de bir sürü ceset, talan, yıkıntı kalacak. Ne kadar erken dur denilirse o kadar iyi. Kutlarım. Çok güzeldi. Manalıydı.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta