Kanlı Ay
Şiirin hikayesini görmek için tıklayın
Orda Ay ışığı altında
Dans ediyorlardı
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Kırk yılda bir...
"Kanlanıyor ay..."
İşte insan oğlu..
Ad vermekte bile "şiddete meyilli..."
"Kanlı" diyor aya..
Bakmıyor kendine, bir rüzgarla meltemin dansı dahi ilgisini çekmiyor..
Oysa o da katılabilirdi dansa...
Papağandan da zılgıtı yemezdi hem.....
Şiirdi, denemesi bile..
Şu "reklamlar" araya girmese...
Tebrikler Nimet Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta