Kanlı Ay
Şiirin hikayesini görmek için tıklayın
Orda Ay ışığı altında
Dans ediyorlardı
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Kırk yılda bir...
"Kanlanıyor ay..."
İşte insan oğlu..
Ad vermekte bile "şiddete meyilli..."
"Kanlı" diyor aya..
Bakmıyor kendine, bir rüzgarla meltemin dansı dahi ilgisini çekmiyor..
Oysa o da katılabilirdi dansa...
Papağandan da zılgıtı yemezdi hem.....
Şiirdi, denemesi bile..
Şu "reklamlar" araya girmese...
Tebrikler Nimet Hanım...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta