Yaşlar her geçen gün üstümüze yıkılıyor, erken gelen bahara kanan dal gibi, soğuktan kırılıyoruz. Şuramızdan… çıt! ..
çıt buramızdan.
Bilmiyor kimse. Oysa gülen her yüzün arkasında, çoğalan damlalar içinde kalan bir tarafımız var boğulan.
Akacak ses hiçbir yere sığmıyor.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




'Akacak ses hiçbir yere sığmıyor'....
Baktım ve yazdım. Yakında göndereceğim...
Sevgiyle:))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta