Yaşlar her geçen gün üstümüze yıkılıyor, erken gelen bahara kanan dal gibi, soğuktan kırılıyoruz. Şuramızdan… çıt! ..
çıt buramızdan.
Bilmiyor kimse. Oysa gülen her yüzün arkasında, çoğalan damlalar içinde kalan bir tarafımız var boğulan.
Akacak ses hiçbir yere sığmıyor.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




'Akacak ses hiçbir yere sığmıyor'....
Baktım ve yazdım. Yakında göndereceğim...
Sevgiyle:))
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta