Olsun,
Kanasın varsın ellerim,
Kanasın yüreğim ne çıkar...
Pervane ölse de
Vazgeçmez mum ışığından.
Bülbül kavuşamasa bile
Hep yanar gülün aşkından.
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Tebrikler canım. Çok güzeldi...Keyifle okudum...Sevgimle...
Ah! Aşk.....
Neler kadirsin sen...
Sana kapılıp da kanamayan gönül var mıdır?
Ve o kanlardan beslenmeyen "Gül..."
Kutluyorum içli şiirinizi Nilgün Hanım..
bu güzel şiirinizi kutlarım
saygılar
bu güzel şiirinizi kutlarım
saygılar
Duygu yüklü şiirinizi
beğeniyle okugum
Aşkınız daim olsun... Derin bir sevda izi taşıyor şiiriniz. Kutlarım.
Selam ve sevgilerimle...
Yapı taşları yerli yerinde,oldukca duygulu,sade ve arı bir dille kaleme alınmış,benimde hüzünlü bir hazla okuduğum övgüye layık güzel bir şiir.Değerli şairemi canı gönülden kutluyor,selam ve saygılarımı iletiyorum..
Bu şiir ile ilgili 7 tane yorum bulunmakta