Kanım Canım Aşk Şiiri - Sevgi Gül İlkan

Kalbim küt küt
Tıkır tıkır
Bana değil sana çalışıyor

Dışarı güneş açmış
Hüznüm mü dinmiş

Sardunyalar çiçek sunmuş
Pembe, beyaz, kırmızı
Bu ne renkli güzellik aşk şenlendi

Gökkuşağı rüzgar gülüme inmiş
Rüzgarla sevgili
Bu ne pervanelik
Yedi kat dünyaya aşk esti
Ateş ateşi serinletti
Kül, gül bahçesi
Cennetin mis kokusu geldi
Allah'ım ölüp dirildim mi

Balkonumun müdavini kumrum
Kendini temizliyor
Ortada ne su var ne yağmur
Karbeyaz kediye ne demeli
Nasıl da lekesiz
Ne sudan, ne sabundan bu temizlik
Allah'ım, bütün güzellikler senin tecellin
Seni daha çok, daha çok görmek istiyorum
Kim bilir nasıl güzelsin
Perde ardından bile bakmaya doyamıyorum

İnsanın içini temizleyen su, sabun değildir...
İnsanı en güzel, aşk temizlermiş

Bana, ruhundan ruh üfleyen Aşk Rabbim
Sana çok aşık gelmeliyim

Damarlarımda dolaşan kan değil aşk
Olduğum yerde saymıyorum
İçimde, dünyayı aşka turluyorum...

Öğlen, parmağımı kestim
Kan değil aşk döktüm
Allah'ım ölüp dirildim mi
Ruhumu aşka Gül açmış gördüm
Kanım canım aşk, kanım canım aşk...