"Portakal elma bir kutupda birleşir
Ekvatordan ayrılır"
Kumdan başını al dünyanın
Avuçlarını açık bırak
beklesin
düṣmeye
baṣın
Bir portakal seç kendine
Ağzı açık bir portakal
İçine alsın seni
Portakaldan kocaman bir dünya
Hep keserler onu ekvatorundan
Şili'de bi çocuk bakakalır
Peru'da bir çocuk
Hiç üşümemiş oysa
Yine de düşünür portakalın kutuplarını
Kutuplarını bilmek bir portakalın
Ne de işe yarar
Karanlık bir gecede kutup yıldınızı bilmek
Kutba koş çocuk
Kutba
Eskimo
bir
bir
bir
bir çocuk
Elinde hiç portakal
Ağacından düşüp oynamak
Portakalın
Elmanın
Kurdun
Kuşun
Ağzından
İki küçük elma
İçinde bir sen
Dışında bir öteki
Elmanın kabuğundan
Ay
rı
şı
yo
rum
Bir “ben” olmaya
Kabuğumdan başlıyorum
Dünya bir portakala benzerdi
Elma düştü
Düştü
Düştü yuvarlandı
Portakal elimde
İçinde yok
Ben
Dışında yok
Sen
Yine yutulduk!
Hiç yok!
"Elma elma elma"
Bir elmanın ağzını..
İçindeki kurdu
Düşünür düşünür
Küçük bir prens ve Karabalık
Kim?
İnsan
Elması insan
Portakalı insan
Koca bir meyve dünya
Okyanusundan kesilmiş
Minik portakal
Hızlı hızlı
Kanguruya koşuyor
Portakalın "en uzak ülkesinde"
Kangurular da mı ölüyor anne?
Ezgi Cemile Coşkun
Kayıt Tarihi : 6.6.2025 12:44:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.