İçinde adının geçmediği ama seni anlatan bir şiir daha yazdım ismi KANGREN.
Sen benim felaketimsin.
Taşımakta zorlandığım sırtımdaki kambur
İçimdeki alevli bir yangın.
Gidişlerinin yankıları ayaklanıyor içimde.
Sonsuzluğa atılmış bir adım gibi gidiyorsun.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta