Tut ki hiç ağlamadım;
Hep gülüverdim bakan gözlere,
Nasılda şen şakraktım değil mi?
Mutlu poz verdim objektiflere,
'Umurumda mı ki bu dünya' dercesine,
Ebemkuşağı hayallerimin üzerinden,
Kayarken mutlu yarınlara,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta