Gönül gülüstan ım,yaprak dökerken,
Beni bir gül ile kandıramazsın.
Şu yüreğim,alev,alev yanarken,
Öyle bir su serpip,söndüremezsin.
Canımın Cananı,gitti bir kere,
Sürgünüm el oldum, doğduğum yere,
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta