olduğu gibi...
yakaladığında bizi ürpeririz
tıpkı karanlık bir mağara da omuzda bir el misali
çok....
bize çok uzak bir şey yapmışız gibi
Başkasına ait yaralar
Kafamızda kalan kırık izleri,
Yaşar bir ömür bizimle
Saçımızı kesen ilk berbere düşman oluruz
Okul çağında,
Zamansız geldim belki de,
Kurumuş güz yaprakları şimdi mevsim.
Bir martının açgözlülüğüyle kıyılarındayım
teknenin,
Sözlerin yürekte huzur verdiği zamandayım
Gözlerin ilk kez güldü
Bugün,
Ellerinin beyazlığı
Ölecektik madem
Yasla kaplanacaktı matem
Nedendi bu coşku
Çıkacaktıysak girdiğimiz yerden
Mümkünü olsa/ Bir yolu vardır elbet
Kalbim ürkek/ Kalbim yol yorgunu
Açık pencerenden gelen kuş sesiyle beraber
Hafif bahar yeline karışsam
Dalsam içeri sen uyurken
Yok yok öğle değil
Deniz gözlerin mavisinde,
Bir yelkenlidir gönlüm.
Şimdi zamanı balığa çıkmanın / mevsim kışa çalıyor.
Yatırdı güneş yüzünü güney topraklarına.




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!