Aşkının sarhoşuyum, hiç ayılmayan,
İçip içip aşkına kanmayan.
Acıkmışım sevdana, hiç doymayan,
Tıka basa doldursam da kalbime, arkasını arayan.
Hasretim güneşine, olsam da çölde yayan,
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




"Sevda", yeni dilde, adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki, daha ziyade "Kara sevda" diye tesmiye edilir.
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, manası da, sarmaşıkların canlı ağaçlara sarılarak onları severken boğup öldürmesi demektir.
Meşru, fıtri, makul, sıhhatli ve baki muhabbetler dilerim.
Teşekkür ederim Hocam kıymetli yorumunuz için.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta