Aşkının sarhoşuyum, hiç ayılmayan,
İçip içip aşkına kanmayan.
Acıkmışım sevdana, hiç doymayan,
Tıka basa doldursam da kalbime, arkasını arayan.
Hasretim güneşine, olsam da çölde yayan,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




"Sevda", yeni dilde, adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır ki, daha ziyade "Kara sevda" diye tesmiye edilir.
"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, manası da, sarmaşıkların canlı ağaçlara sarılarak onları severken boğup öldürmesi demektir.
Meşru, fıtri, makul, sıhhatli ve baki muhabbetler dilerim.
Teşekkür ederim Hocam kıymetli yorumunuz için.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta