bir zamanlar, hep ağız dolusu gülen
şeker yiyebilen çocuklar, umuda koş
bayramlık, şenlik, neşeli çığlık yerine
acıyla büyüyen öksüz yiğitler, bir hoş
bir ekmek, bir gezi; bu kanayan şehir
ve elvanlar ölür-elvan elvan yükü gelir
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Şiiristan'da umut ve ütopya yaşatılıyor, yeniden...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta