Kalp hep yara alır,
Sevdiklerinden, hayattan, yaşamdan.
Ama en çok da sevdiği kişiden oluşan yaralar kanar, kabuk tutsa da bir gün tekrar kanar.
Ama kalp sever, her ne kadar kanasa da,
bir gün kanında boğulacağını bile bile sever.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta