Mor bir kanaviçe örülü kalmış uykusuz gecelerimin yastığında
Her gözlerimi kapattığımda sen uyuyordun kapalı kalbimin karanlığında
Sanki rüyaydı bu dilsiz sokaklar konuşmaya başladığında
Sen dökülüyorsun tane tane gökyüzünün penceresi kırıldığında
Beyaz bir gelincik çiçeği gözleri sararmış
Bir yığın insan topluluğu kalpleri kararmış
Hani hatırlar mısın bir zemheri mevsiminin ayazında
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta