Zuhur olmuş kalemlerim titriyor,
Yazsam da mürekkep yetmiyor.
Tut ki salınamadım divanım pençe
Endam yüklü bir de kübra sende
İhtişamını verdin gönlüm kaynıyor,
Fizandan nazara gelsen de,
Mavi bulutlarda ki kanatların bende..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta