Gözümü kapattığımda yüzünle karışık bir karanlık varsa ve hayallerime robot resmin işlenmişse senden çıkışım yok demektir..
Taa ki bende kanıtlanan sevginin kanatlanmasına kadar...
Manevi ellerin gerçek yüzümde avuçlarına almış da beni seyrediyor,
Kızmak için bahane arar gibi ama sevgime inanırcasına,inandırarak bakan gözlerle...
Bense kendimi hayaline bırakmış gözümü açmaktan korkuyorum...
Nefes alış verişlerimde bile sansür var,söylediklerine harfiyen uyuyorum...
Herşeyin farkındasın sen kıpırdamayan dudaklarımı okumadan,gözlerime bakmadan,hiçbir tensel temasla sırtın dönük benden kaçarken bile bana doğru koşuyorsun...
Tamamını Oku
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta