Gözümü kapattığımda yüzünle karışık bir karanlık varsa ve hayallerime robot resmin işlenmişse senden çıkışım yok demektir..
Taa ki bende kanıtlanan sevginin kanatlanmasına kadar...
Manevi ellerin gerçek yüzümde avuçlarına almış da beni seyrediyor,
Kızmak için bahane arar gibi ama sevgime inanırcasına,inandırarak bakan gözlerle...
Bense kendimi hayaline bırakmış gözümü açmaktan korkuyorum...
Nefes alış verişlerimde bile sansür var,söylediklerine harfiyen uyuyorum...
Herşeyin farkındasın sen kıpırdamayan dudaklarımı okumadan,gözlerime bakmadan,hiçbir tensel temasla sırtın dönük benden kaçarken bile bana doğru koşuyorsun...
aşkımız bir gün uçup giderse aramızdan sevgilim
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken
Devamını Oku
sırt çantalı bir duman gibibir melekle çarpışan kelebeğin kanadından dökülen toz
bir çağlayanda sürüklenen bir dal parçası gibi
istemediğimiz yerlere giderse aşkımız sevgilim yalnızca kanatlarına güven
kendi yarattığımız boşluğun ucunda sıkı sıkı tuttuğumuz bir kapı koludur yaşam
ve aşk, en derin kuyumuza düşen keman yürüdüğümüz yollar daralırken




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta