İçime atsam boğuluyorum dışıma vursam korkuyorum çalarlar seni benden
Peşinden koşsam yoruluyorum geride dursam özlüyorum n'apacağım böyle ben
Eşiğinde duruyorum zaten sensizliğin yalvarırım gitme lütfen hiç içimden
Köşesinden kenarından tutunuyorum zaten hayata bırakma beni bir de sen
Küçücük umutlar sakladım hep sana dair ama sustum kimseler bilmesin diye
Üstü kapalı sözler söyledim her daim bekledim durdum sen beni bilirsin diye
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta