__________________ Parmaklıklar ardında doğan bir bebek düşün
__________________Kâbus gelmez mi dostum yerine pembe düşün?
Güneşten renk çalmıştı sabah günaydın derken
Gece yıldızdan ışık gözlerine takmaya.
Ahenkli nağmelerle kabuğunu delerken
Geriye dönmeliydi korkuyordu bakmaya.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta