Hani kanarsın ya içine,
Ürperir tüm benliğin.
Yavaş yavaş, öldüğünü sanırsın...
Ama ölemezsin ya…
İşte o an yokluğu bile kıskanırsın.
Hani kanarsın, ölmeden.
İçine, yavaş yavaş
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta