Öyle bir aşk ki seninki, iki âlemi kuşatır hem de kaç kez. Varlığın İrem bağlarında dolandırır beni, yokluğunda cehennemin nârında yanar beden. Henüz kavuşmadan solar bakışlar, toprak vermez çiçeklerini yüreğini yüreğime gömmeden.
Hazâna gebe kalır geceler, gündüzlerse kör eder gözleri. Kurur hayallerde gülüşler, usulca terkeder can bedeni. Hatıralar içinde öyle mahzun bir yıkım telaşı, bir talan başlar ki;
Kanar iki doğu ve iki batıda avuçlarım, ukbâya dikilen bir çarmıha gerilmiş gibi...
Sen böyle zamanın bizi bir su gibi peşine alıp sürüklediğine bakma.
Hangi deli ırmak, hangi durgun denizle kavuşmadı ki...
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta