Kanadı kırıklardan da kanamıştı içim,
Bir gece yarısı...
Tanyeri ağarırken,
Başucuma biriken; serçeler de ağlıyordu.
Kendimce, yalnız olmadığıma kanaat getiriyordum.
Kendimce bir ifadeydi bu.
Puslu camlara sevgiler resmedemediğimden dolayı,
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta